Wnętrza dawnej apteki

Sala recepturowa to serce Apteki. Zachowaliśmy tu oryginalne dębowe szafy z dwustu dwunastoma szufladkami, z których każda nosi łaciński podpis wykonany ręką dawnego aptekarza. Wieczorem światło świec odbija się w szklanych flakonach, a przy dwudziestu stołach mieści się czterdziestu gości. Drewniane podłogi odnowiliśmy ręcznie, deska po desce, zachowując ślady, które zostawiły po sobie pokolenia klientów czekających przy ladzie na swoje lekarstwa.

Za ladą recepturową, na której wciąż stoją mosiężne wagi, zaczyna się bar Laboratorium. Dawne półki na odczynniki wypełniliśmy butelkami domowych nalewek i syropów, a barmani pracują przy tym samym marmurowym blacie, na którym kiedyś ucierano maści. Podświetlone od spodu flakony rzucają na ściany bursztynowe refleksy, a przy barze stoi dziesięć wysokich stołków dla tych, którzy lubią patrzeć barmanom na ręce.

Salonik Zielnik powstał w niewielkim pomieszczeniu na tyłach apteki, gdzie dawniej suszono zioła przed ich zważeniem i rozdzieleniem do szufladek. Pod sufitem wiszą pęki lawendy i szałwii, a skórzane fotele ustawiliśmy tak, by każdy kącik był osobnym miejscem na rozmowę. To najspokojniejsza część Apteki, idealna na przyjęcie w gronie do czternastu osób. Na życzenie przygotowujemy tu kolacje degustacyjne z nalewkami, a zimą rozpalamy stary kaflowy piec, który ogrzewał suszarnię jeszcze za czasów aptekarzy.

Najgłębiej, w dawnym laboratorium z kamiennym sklepieniem, mieści się gabinet gier. Trzy stoły z zielonym suknem, przyciemnione lampy i ściana galerii z nazwiskami mistrzów wieczoru tworzą atmosferę dawnego klubu dżentelmenów, otwartego dziś dla wszystkich pełnoletnich gości. Kamienne ściany, grube na ponad metr, doskonale tłumią dźwięk, więc nawet w najbardziej emocjonujących momentach turnieju w sali recepturowej panuje spokój.